Ανάδυση

moon-4455271

Ψυχρός, ξάστερος ουρανός
κι η παγωμένη λίμνη.
Το φεγγαρόφως κι η μνήμη,
η μόνη συντροφιά, αργός παλμός.

Μέσα από το σκοτάδι ανάδυση.
Ποιο σκοτάδι άραγε;
Ποια λάθη κάνανε το μαύρο να ’ρθει;
Κάτω πάλι με τραβάν, στα βάθη.

Της νιότης πλάσματα,
σειρήνες ήταν κι ήμουν λυτός.
Οι σύντροφοι δεμένοι, εγώ οδηγός.
Πια λησμονώ, την τσακισμένη βάρκα.

Πνίγομαι, για ένα άχτι.
Ένα “ναι” μου, έφερε δάκρυ.
Δεν τέλειωσε διάολε μ’ ακούς;
Ξεγλιστρώ απ’ τους φόβους.

Βγάζω κεφάλι, ανασαίνω.
Ζω και πεθαίνω, ζω και..
Αν στο πα τότε ήταν μένος.
Βαστώ πια χάρτη, σθένος.

Πυλωρός ξεχασμένος φαντάζεις,
όσο σκουπίζομαι απ’ τη λάσπη.
Φύλακας μιας αυταπάτης,
που ’γινε αγάπη.

SideliK_2

Photography by MattHPhotos

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s